ml-hm

haika mutil

Guillem Morales

Robi się filmowo... Ale już-już niedługo więcej muzyki będzie. Obiecuję. Wakacje to taki chujowy okres po prostu.


Jak w tytule - Guillem Morales. I nieco jak w przypadku poprzedniego postu. Tym razem filmik mniej żartobliwy, a bardziej...erotyczny. Bardzo miła rzecz dla oka.

DIVADLO

Mas!
Ale dokładnie w tym stylu, a nie tych pełnometrażowych boleści...

Nacho Vigalondo

Muzyczno-komediowo-dramatyczny debiut z 2003 (być może) ciekawego reżysera hiszpańskiego.

Będziemy go obserwować.

7:35 de la mañana

Już jest po pełnometrażowym filmie...

flamenco flamenco

soon...in poland...

(...)

sotona

Już niestety nie pamiętam, skąd mam to zdjęcie.
Hoduję nadzieję, że nikt nie będzie miał pretensji.
O dziwo wprawia mnie ono ogólnie w dobry nastrój.
A od dawna nie było tu żadnych tego typu rzeczy.

Buñuel y la mesa del rey Salomón

- Perdone, me podría informar... Hay putas en Toledo?
- Caballero, en Toledo no hay putas.

zaproszenie - "Słów, które uleciały..."

Jako że Paweł Orzeł wspiera moją niecną działalność i podarował tekst, który objawił się na C-section, nie mógłbym nie poinformować o następującym wydarzeniu:

I oczywiście - nie mógłbym nie zaprosić...

johanna

To jest porządny film.

Antonio López García [2]

Antonio López García

walę dziurę...

Sztuka!

Dawno nie było żadnego dzieła sztuki, więc pora się nieco ukulturalnić...

Tomasz Mróz i jego "Walę dziurę Uklańskiego for free", 2007-2010.

(silikon, dzianina, fotokomórka, silnik elektryczny...)

Trzeba poważnie podejść do tego typu twórczości i...

los amantes de Teruel

Nagrobki dwa?
Jeden...

Czasem mam wrażenie, że traciłem czas studiując historię sztuki w polsce.

Günter Brus

W końcu.
Stąd sentyment większy.
Najlepsza płyta Stangera pod tym szyldem.
Amen.

Pierre Puvis de Chavannes

leć, leć, baloniku, leć.

enter the void

W końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu, w końcu...

Vilhelm Hammershøi

Co ja tu będę...

Obraz "depresji" to obraz "depresji".

(...)

dwugłowe bydle

Wszystko, co najgorsze, wychodzi z człowieka, który przecie jest tylko tresowanym bydlęciem i niczym więcej. Rolę pogromcy odgrywa społeczeństwo, które nawet wbrew daleko sięgającym swym instynktom (to twór, który ma swoje formalne instynkty od najdawniejszych czasów, od epok totemicznych [niewyraźnie] począwszy) toleruje umiarkowany alkoholizm dla dorywczych celów uspokojenia metafizyczno-bydlęcych stanów swoich "obywateli".

Witkacy

(kulawy cytat z Witkacego)

kultura dźwięku

Tu chciałem podziękować koledze Masterton (z Distuned Voices), że zwrócił uwagę na tę pozycję.

Więcej informacji.

Zapowiada się bardzo ciekawie, może w końcu (na pewno!) jakieś kompetentne teksty o współczesnej muzyce. To oczywiście wydawnictwo słowo/obraz terytoria, więc...
Sami wiecie.
Dobrze, że coś takiego się ukazuje, może da nam to jakąś perspektywę, metodę, itd. na te najnowsze dźwięki. O industrialu i noise ma coś być, drone pewno nie, nie jako taki, ale może to kwestia przyszłości... Albo na drone trza zupełnie inaczej spojrzeć, nie wiem, gdybam sobie.

Polazłem dziś do sklepu, by się rozejrzeć. Nie udało się. Upolowałem za to Sztukę pierdzenia. Na bezrybiu i rak...

Tak czy inaczej - zdobędę tę książkę w niedalekiej przyszłości i będę dzielił się przemyśleniami.

Amen.

Sarah Kane - Skin

Przesiaduję ostatnio nad dramatami Kane. Przesiaduję i myślę.
Jak kto nie wie, o kim mowa, niech se poszuka na necie.
Zostawiam tutaj namiary na krótki metraż Skin.

part I | part II

Miłego oglądania.

Richard Kern - Extra Action (2007)

Kto by pomyślał, że Kern tak skończy...
Hehe.