I was at a Bach concert. It consoled, purified and strengthened me.

Gottes Zeit ist die allerbeste Zeit.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą #teraz polsza. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą #teraz polsza. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 12 grudnia 2011

Insomnia - Shadows and Mists


Wszelkich zainteresowanych odsyłam tu.

Czekałem na nowy album łódzkiego duetu Insomnia. O panach pisałem już wielokrotnie na łamach blogu i mam nadzieję pisać jeszcze. Poprzedni krążek tego projektu przyjąłem bardzo pozytywnie. Places tworzyło pewną przestrzeń wspomnień-marzeń. Może też nadziei. Jednak podskórnie czaił się zawsze jakiś niepokój. Może obawa lub uraz. Wydaje mi się, że ten dualizm patronuje też nowej płycie. Zresztą sam tytuł wydaje się znamienny...

Muzycznie jest to dzieło bardziej świadome. Powiedziałbym, że pewniejsze siebie i swoich poczynań. Niekiedy z premedytacją wchodzące na pewnej grząskie grunty, ale wychodzące zawsze obronną ręką.

Zastanawiające są słowa Twórców dołączone w formie swoistego listu do płyty:

Główną inspiracją dla naszych nowych muzycznych pomysłów było stare, nieme kino początków ubiegłego wieku. (...) Konkretnie chodzi o to, że w większości widzowie dopasowaliby do filmów Murnaua czy Christensena ambientowe ścieżki dźwiękowe i zamknęliby wszystko w jedno-liniowej, mrocznej formie.

Muzycy postanowili poszukać innego rozwiązania dla tej odwiecznej (bo co jakiś czas wraca) kwestii. Nie dokonali jednak szalonej rewolucji wobec tego stereotypowego postrzegania, nie uciekli całkowicie do przeciwnego narożnika, gotowi do zaciętego 15rundowego pojedynku. Raczej z wrodzoną sobie sympatią i empatią zasugerowali inne rozwiązania w kręgu muzyki elektronicznej i eksperymentalnej.
A jeśli (znów dualizm) zestawić to z naturą zaprezentowaną na okładce, z naturą, z którą nieodmiennie kojarzy mi się muzyka łódzkiego duetu... Można zaznać przyjemnego zawrotu głowy.

O tym albumie będę jeszcze pisać. Na razie to tyle z mojej strony.
Gorąco polecam, gdyż jest to kojąca, przyjemna i nieco bajeczna wycieczka w krainę cieni i mgły.


Tracklist:

01 shadows and mists
02 hurt this much
03 retirement
04 spiky rays
05 empire
06 doubt in the content

SHADOWS AND MISTS

poniedziałek, 6 czerwca 2011

Yellow Belly - Grzech Antoniego Grudy


Polska rzecz, którą jakiś czas temu podpatrzyłem na Hum an Hiss.
Numer katalogowy - HHHH018.

Ogólnie polecam wszystko, co jest na tej stronce.
Ale wyłącznie wytrwałym i niezmordowanym słuchaczom,
bo głównie spotkają się tutaj z noisem dookreślonym przedrostkiem harsch.
Harsch Noise.

I chociaż mamy tu do czynienia z pewną skrajną odmianą muzyki, to muszę przyznać, że w tym wydaniu wychodzi ona niemal... niemal...efemerycznie. Dobry wyraz?
Wyobraźcie sobie polankę. Albo jakiś park. Leżycie na trawie. Ptaszki śpiewają. Jest przyjemnie. Ciepło. Robaczek wam chodzi po bucie. I nagle powoli w tę rzeczywistość wkradają się dziwne dźwięki... I co najdziwniejsze - one pasują. Uzupełniają nasz obraz. Sprawiają, że wszystko staje się konkretniejsze, prawdziwsze. Wyraźniejsze? Pewnie też...

Po pewnym czasie w nasz rajski krajobraz zaczyna wchodzić niepokojący element...

Co to takiego?
To już zależy od was.

Polecam więc gorąco wszystkim i również tym, którzy nie są zbyt blisko takich dźwięków. Jest tego niewiele ponad kwadrans. Zaufajcie mi. Warto.


Tracklist:

01 Grzech Antoniego Grudy (Sin Of Anthony Gruda)

GRZECH ANTONIEGO GRUDY

sobota, 7 maja 2011

Social Cream - LP


Odbijamy w kierunku lo-fi. Kiedyś musiało to nastąpić. Nagranie, które tym razem prezentuję jest dla mnie czymś w rodzaju sentymentalnej podróży w okolice Sonic Youth, Nirvany, Pixies, Ramones... Czasem z domieszką czegoś bardziej eksperymentalnego lub hałaśliwego

W skład zespołu wochodzą: Jakub Lemiszewski (gitara, perkusja), Filip Skitek (gitara, wokal), Matthew Ramone (bas), Sonia Ferreira Valente (perkusja, gitara).
(I może przy okazji od razu zdradzę, że Lemisza kojarzycie już z A Hole In Silence.)

Oddam głos na chwilę zespołowi:

A "LP" to zbiór nagrań z prób i koncertów. Niektóre nagrania były nagrywane na telefon komórkowy, niektóre zaś na mikrofon z laptopa. Chcieliśmy nagrać całość na podniszczoną kasetę - ale może przy jakiejś kolejnej EPce tak zrobimy.

Przyznaję, że bardzo spodobał mi się pomysł z telefonem komórkowym. Skoro żyjemy w czasach, kiedy robi się konkursy na filmy robione komórką... A pomysł z kasetą oddaje charakter zespołu. I powiedziałbym, że też wskazuje na pewną determinację na takim sobie gruncie muzycznym, jaki mają w tym kraju.

Będę kibicował Social Cream. Z paru powodów: bo mają trochę krzywo pod sufitem, bo bije szczerość z ich grania i przez chwilę poczułem się jak za młodu, kiedy to słuchałem namiętnie bootlegów wszelakich.

Po więcej informacji lub zamówienia - TU.
Albo na facebook lub myspace.


Polecam.


Tracklist:

01 china song
02 surf
03 try my mind
04 przystankowy
05 anti-social
06 spaceless in mind
07 przepis na naleśniki
08 ałimbałe
09 ńeman song
10 i need sun, i need love
11 impro
12 pan hałaś zasiada do stołu

LP

wtorek, 26 kwietnia 2011

Gamid Group - Fragments


Przed rozpoczęciem tej dziwnej przygody proponuję parę linków. Powinienem zawsze dawać, ale czasem po prostu mi się nie chce. Tutaj jednak ponad miarę się wykażę: strona oficjalna, facebook, myspace... Powiedzmy, że tyle starczy.

To, co tym razem prezentuję, różni się znacznie od dań przeważnie tu serwowanych. Zanurzamy się teraz głównie w odmętach muzyki instrumentalnej, z odcieniem orientalnym, lecz bez wyraźnej konstrukcji utworu. Czyli jeżeli ktoś chce 'piosenki', to nie ma, czego tutaj szukać...

Te cztery 'fragmenty' (najkrótszy trwa 10 minut z sekundami, reszta delikatnie ponad 13) usytuowane są gdzieś między improwizacją a uważanym badaniem dźwięku. Początkowo chciałem napisać, że eksperyment ten pozbawiony jest wyraźnego kręgosłupa, jakiejś formy organizującej konkretne dźwięki w danej przestrzeni, lecz z każdym kolejnym przesłuchaniem mam wrażenie, że ta moja pierwsza myśl jest całkowicie nietrafiona...
Teraz widzę w tym bardzo misterne konstrukcje, trudne do zinterpretowania i wymagające od słuchacza w równym stopniu wrażliwości, co osłuchania i chęci obcowania z dźwiękiem w czystej postaci oraz z ciszą, bez której on nie byłby przecież możliwy.

Powoli kończąc... W pewnym momencie przyszedł mi do głowy Baudelaire. Czemu? Nie wiem. Wziąłem do łapy, przekartkowałem, poszukałem i znalazłem:

Bo czyż ja nie nuta zgrzytliwa
Śród harmonii boskiej symfonii...

Może lepiej w oryginale:

Ne suis-je pas un faux accord
Dans la divine symphonie...

Mam nadzieję, że zespół mi wybaczy, jeśli nie lubi Baudelairea.


Do Gamid Group z pewnością będę wracał. I jestem niemal pewien, że nie raz tu się jeszcze pojawi. Chociażby z jakąś informacją o koncercie. W stolicy lub w okolicy... A może nawet w składance...


Tracklist:

01 I
02 II
03 III
04 IV

FRAGMENTS

sobota, 2 kwietnia 2011

Limited Liability Sounds - Transgression


Co tu dużo mówić... LLS to mój ulubiony noiseowy polski towar eksportowy.

Album ukazał się również w wersji fizycznej dzięki niemieckiemu Shit Noise Records.

Bardzo ciepło wspominam poprzedni materiał - Minus Clangor (2010). Ciągle chętnie do niego wracam i podziwiam jego inwencję. Dlatego też bardzo się ucieszyłem, kiedy w końcu w moje ręce wpadł nowy album tego łódzkiego projektu, a zaintrygowany czułem się obietnicą, że muzyka (?) poszła teraz w innym kierunku...

Na opisywanie dźwięków zawartych na Trangression przychodzi mi dziwne określenie - syntetyczna wiertarka. Tak jak sąsiad-skurwysyn budzi nas czasami w połowie nocy (wg niektórych to poranek), LLS straszy i przeraża od pierwszych dźwięków, które bezlitośnie wbijają się w czaszkę i czynią tam niemałe spustoszenie.

Nie mówię, oczywiście, że cały materiał to nieludzkie wiercenie. Nie, nie, spokojnie. Repertuar hałasu jest tu dość pokaźny, trafiają się również chwile 'wytchnienia', które jednak również słuchacza odpowiednio podrażniają.

Zaś ostatni utwór jest...swoistym manifestem. Należy na niego spojrzeć szerzej.


Tracklist:

01 adaptive disturbance
02 sharpen perception
03 selective dreams
04 counterpoints
05 wet dream
06 attention disorder
07 inventio
08 transgression

TRANSGRESSION

niedziela, 20 marca 2011

Juho the Panda - Brothers


Miłość braterska nie jest dla mnie specjalnie łatwym tematem. Sam rodzeństwa nie mam, właściwie zawsze byłem 'zatwardziałym jedynakiem' (jakkolwiek to brzmi), ale pamiętam, że był epizod, kiedy bardzo chciałem... Wiadomo. Przeszło mi, a dziś wywołuje to u mnie nieokreślone emocje. Chyba.

Do samej instytucji rodzeństwa, a dokładnie 'braterstwa' mam ambiwalentny stosunek. Z jednej strony (tej pozytywnej) przychodzą mi do głowy bracia Quay, Coen, Manaki, Gallagher, Emelianenko, niech będzie nawet, że Wachowscy (ale czy to jeszcze bracia?). Z drugiej strony (złej!) zaś tacy jak Kaczyńscy (tak, tak, wiem) czy Klitschko (bez komentarza)...
I bardzo się cieszę, że projekt Juho the Panda mogę umieścić w pierwszej grupie, choć młodszego z braci jest tutaj niewiele.

Zajrzyjcie koniecznie na stronę tego projektu - tu.

Przechodząc jednak do sedna - instrumentalne granie, spokojne, nawet bujające, miejscami trochę niepewne, czasem nieśmiałe, ale bardzo klimatyczne i wyjątkowo...przyjemne. Nawet jeśli są tu pewne niedoskonałości techniczne, to emocjonalność tego nagrania (w moich oczach) absolutnie nadrabiaja je. Ten album to wypowiedź, wyznanie, deklaracja, czuły gest i... Sam nie wiem, jak to nazwać. Coś nieuchwytne, trudnego do nazwania, ale bardzo cennego.

Muzyka zawarta na Brothers, tak różna od tego, co przeważnie słucham dostarczyła mi po prostu wielu pozytywnych emocji i muszę przyznać, że również wzruszeń. Mogę mieć tylko nadzieję, że bracia kiedyś razem nagrają jakiś album.

I jeszcze jedno, podobno Erich Fromm powiedział:

Najbardziej zasadniczym rodzajem miłości,
który stanowi podstawę wszelkich innych typów miłości,
jest miłość braterska.

Pewnie wiedział, co mówi.


Tracklist:

01 my treehouse
02 harvest is over
03 red kites
04 fear of wasps
05 rusty friend
06 eyes of McCartney
07 we went too far into the fields
08 sharing breakfast

BROTHERS

niedziela, 13 marca 2011

Soinoise vol. 1: C-section


Udało się. W końcu dobrnęliśmy do punktu, w którym można chwilę odpocząć i przestać słuchać muzyki. Albo jeszcze posłuchać, a potem zająć się czymś innym. Tak czy inaczej, kosztowało mnie to wszystko sporo pracy i nieco nerwów. Ale jest. Z miesięczną obsuwą...

Przede wszystkim zacznijcie od zajrzenia na stronę samej serii - soinoise series. Niewiele tam się będzie działo, pewnie raz na pół roku, ale taka stałość i czystość, czego nie można powiedzieć o tym miejscu, jest pożądana zawsze.

Wszystkie teoretyczne kwestie oraz moje wymądrzanie znajdziecie już w odpowiednim pliku. Nie będę więc się tu na darmo rozpisywać.

Wydaje mi się, że całość jest zgrana, zaskakująca i nieprzewidywalna. I daje ogląd na różne zjawiska na polskiej, niezależnej muzycznej scenie. Pierwsze dochodzące do mnie głosy, potwierdzają moje nieszczęsne przekonanie.

Jest to też jakiś rodzaj podsumowania działalności tego bloga. Już ponad rok... Jak ten czas leci. Widzę więc w tym nagraniu też coś sentymentalnego.

Należy się spodziewać kolejnych serii, chyba że coś mi się stanie.




Tracklist:

01 Atemi - SVOSSR
02 N.N. - Vilgoć
03 Intrusion Countermeasures Electronics - Kaalah
04 Evulsio -Limited Liability Sounds
05 Song4Sleazy (soinoise mix) - Tkn aka Tekaen
06 Mikrorytm - Cappelitty
07 Grains (part III) - Extreme Agony
08 N!.dll 3 freat Irmina - s110185top
09 Unspoken Secrets - Insomnia
10 58-300 (short version) - Kordian Trudny
11 Innocent Reaper - The Drowned 11


poniedziałek, 28 lutego 2011

Merkabah - Lyonesse

Wracamy do polskiego grania...

Z przyjemnością przedstawiam wyjątkowo oryginalny produkt - Merkabah.

Druga epka tego tria, tym razem live (jakość w porządku, bez obaw). Pierwsze ep z 2010 roku. Zespól więc nie próżnuje, a i wieść gminna niesie, że kroi się już pełnometrażowy materiał.

Długie, złożone, czy wręcz skomplikowane i połamane kompozycje nie dają słuchaczowi wytchnienia. Co rzuca się od razu w uszy to...saksofon. Zespół relatywnie klasyczne instrumentarium postanowił poszerzyć właśnie o ten instrument dęty. Połączenie dźwiękowego tłoku (szaleństwa i pozornego chaosu) z saksofonem przywoływać może różne skojarzenie. Mi akurat w głowie zapalają się lampki sprzed wielu lat, z wczesnych nagrań Zorna. Ale nie może tu być mowy o bezpośrednich nawiązaniach. Wydaje się, że trio (albo i coś więcej) wytworzyło dość oryginalne i własne brzmienie. LP powinno to potwierdzić.
Ta muzyka oprócz całkiem niezłego pomysłu i techniki ma coś jeszcze. Emocje. A to rzadkość.

Jestem głupi, bo przegapiłem koncert. Mam jednak nadzieję, że kiedyś to nadrobię.

A na koniec - drobny wywiad.

Temu zespołowi należy kibicować. Naprawdę szkoda by było, gdyby polska rzeczywistość ich zjadła.
Polecam wszystkim

(Zawsze walę błędy na prawo i lewo, więc po więcej informacji zajrzyjcie na myspace.)


Tracklist:

01 narwhals
02 deconstruction mass
03 the occultation

LYONESSE

poniedziałek, 29 listopada 2010

Kordian Trudny - 58-300


Zapraszam was do zapoznania się z relatywnie nietypowym materiałem i jednocześnie skonstruowanym ze sporym poczuciem humoru, co na tym blogu jest jednak rzadkością. Ale to moja wina, bo ja jestem upośledzony, a nie zabawny.

Może parę informacji o zespole na początek:

Zespół Kordian Trudny powstał bardzo dawno temu, może nawet jeszcze przed denominacją złotówki. Do dziś nie zdobyliśmy popularności, bo nigdy nie wyjeżdżaliśmy poza Wałbrzych (nasz perkusista raz był we Wrocławiu, gdzie kupił sobie fajne buty, ale on trochę się od nas różni, bo jest z pochodzenia Niemcem). W kwietniu 2009 nasz basista założył sobie internet, co zaowocowało możliwością zaprezentowania Państwu naszych dokonań.

Więcej informacji tu lub tam. I jeszcze tutaj.

Mamy tu do czynienia z muzycznym kolażem z prawdziwego zdarzenia. Trochę rockowego grania, trudnych do określenia rzeczy lub utworów powszechnie rozpoznawanych przez wszystkich, czyli tzw. zapożyczeń bez zgody autora, o czym zespół informuje dość przewrotnie. Wszystko to jest ze sobą splecione w sposób misterny i szalony. Widzę w tym swoistą audycję radiową dla osób chorych psychicznie.

Pozostaje więc mi tylko polecić. Materiał trwa kwadrans (ep), powinniście kliknąć poniżej:


poniedziałek, 22 listopada 2010

Insomnia - Places


Powiedzmy sobie szczerze - polska muzyka poza tandetą, metalem i innymi niezbyt ciekawymi rzeczami stoi marnie. Świat też niekoniecznie ma o nas dobre zdanie, co często można zaobserwować śledząc trasy koncertowe różnych gwiazd. Powodów jest wiele, ale nie warto się nad nimi rozwodzić. Z kolei jeśli już trafiają się na miejscu wybitniejsze jednostki, to często się im rzuca kłody pod nogi i uprzykrza życie.

Tym bardziej cenię pewien łódzki duet (Adam Mańkowski i Łukasz Modrzejewski - na marginesie znajdziecie linki do nich), który wbrew licznym przeciwnościom losu próbuje coś zdziałać na tej ziemi jałowej. Już się pojawiali na tym blogu w innych wcieleniach, teraz jednak należy poświęcić chwilę nowemu dziełu pod szyldem Insomnia. I jeszcze od razu tutaj, na wstępie, zachęcam was do kliknięcia w link na dole i kupienia albumu. Ściągnijcie go sobie, ale też zamówcie, kupcie. Warto te parę groszy poświęcić na rzecz tego naprawdę przyzwoitego materiału. A że ładna okładka i w ogóle, to płyta całkiem nieźle prezentuje się w domu.

Places jest bardzo przyjemną dla ucha podróżą opartą na ciepłych tonach, delikatnym brzmieniu, harmonii, wyczuciu i ogólnie pozytywnej aurze (choć czasami nieco tajemniczej, jednak zachowującej good vibrations). Jest to album, który można sobie włączyć, chociażby po to, by na chwilę złapać oddech, odprężyć się czy zrelaksować. Końcowy deszcz faktycznie nadaje całości pewien wymiar symboliczny - nastąpić może swoiste oczyszczenie.

Teraz, czytelniku, poświęć chwilę i zestaw sobie to, co napisałem, z tą ponurą okładką.

Z drugiej strony chciałbym podkreślić dojrzałość. Znam niektóre wcześniejsze nagrania łódzkiego duetu, z grubsza mogę sobie zrekonstruować w głowie ich rozwój i przyznaję, że tegoroczne produkcje robią wrażenie. (A to wciąż bardzo młodzi twórcy!) Niech największym komplementem pozostanie fakt, że słuchając Places nie czuję, że jest to rzecz wymyślona, nagrana i wyprodukowana w centrum tego kraju.

Polecam. Bez dwóch zdań. Amen.


Tracklist:

01 strange beginnings of a traveling
02 back to the places from our childhood
03 unspoken secrets
04 unnamed space of our imagination
05 a house that does not really exist...
06 a moment of life

PLACES

środa, 11 sierpnia 2010

Extreme Agony - Grains


Wracamy do postaci Adama Mańkowskiego (już na łamach tego bloga ojbawił się przy okazji projektu LLM); tu współpracuje z Łukaszem Modrzejewskim.

TU lub TAM po więcej informacji.

Teraz nieco inne dźwięki, choć wywodzące się również z okolic noiseu. Tu jednak idziemy w stronę długich, droneowych pasaży. Taka podróż wgłąb twórców, ich wyobraźni, ich wrażliwości... A może przede wszystkim ich psychiki? Jest niepokojąco, mrocznie, niekiedy drażniąco...

Tylko dla wyrobionych i odważnych słuchaczy.


Tracklist:

01 Part I
02 Part II
03 Part III

GRAINS

środa, 21 lipca 2010

A Hole in Silence - Live @ Studio


Słuchając tego materiału naszło.... Wróć.

Słuchając z przyjemnością tego materiału naszło mnie parę skojarzeń, co jest oczywiście rzeczą chwalebną; oznacza to, że mamy do czynienia z muzyką inteligentną, przemyślaną i też dającą z pewnością do myślenia. A te skojarzenia? Muzyczna świadomość wczesnego Earth, rozwiązania niekiedy bliskie Sonic Youth, miejscami oddech Kyussa, a w pewnej chwili nawet ujrzałem jakiś gitarowy pasaż bliski Muse, z kolei na początku czułem się jakbym słuchał nieznanych utworów z gravity demos Corgana. Zespół nie kopiuje oczywiście żadnego z powyższych, próbuje wypracować własną formułę i właściwie wierzę, że jest na dobrej drodze. Żeby już tak przesadnie nie słodzić - jest to początek drogi, ale wierzę, że panowie zdają sobie sprawę z tego, nie osiądą na laurach i są gotowi do ciężkiej pracy.

Jeszcze dla jasności - mamy do czynienia z gitarowym graniem, instrumentalnymi utworami, które wykazują dużą dawkę uroku i pasji. Odpowiada mi formuła braku wokali, mam nadzieję, że zespół pozostanie przy tym rozwiązaniu. A co będzie w przyszłości? Więcej melodii? Więcej przytupu? Progresji? Nie wiem, ale mam nadzieję, że niebawem się przekonamy.

Polecam waszej szczególnej uwadze ostatni utwór, ten na żywo, chyba oddaje on sceniczną energię, jaką chłopaki są w stanie wyczarować.

Jeśli więc (tu apel do kapeli) będziecie grać w okolicach warszawy - dajcie znać.

Zapraszam na myspace.


Tracklist:

01 C + 757
02 V
03 VI
04 Staff / Traugutt
05 Impro (live)

LIVE @ STUDIO

niedziela, 23 maja 2010

Limited Liability Sounds - Minus Clangor


Kolejna polska rzecz. - ku uciesze wszystkich.
Kolejny noise. - w końcu!
Polski noise? - hurra!

Siszczi nam spwczi nam Kyrieleyson
Twego dzela krzcziczela boszicze Uslisz glosi
naplen misli czlowecze Slisz modlitwo yosz
nosimi...


No dobra. Już na poważnie.

Młody człowiek (mój rocznik!) z Łodzi (niedaleko!) realizuje muzyczne idee niewłaściwe dla niewprawnego ucha. Nie jest to prymitywny noise idący na słuchacza pospolitym ruszeniem; jest to bardziej złożone, bardziej pokrętne i zostaje na dłużej. Im dalej w płytę, tym korzenie-szpony zaciskają się coraz bardziej na gąbczasto rozmiękczonym mózgu.
Twórca wśród aktualnych inspiracji wymienia manifest futurystyczny oraz twórczość takich artystów jak Terry Riley i Kenneth Gaburo.

Na zachętę rzućcie okiem na video oraz na grafiki do każdego z utworów.

Polecam!


Tracklist:

01 Clodii
02 Buxetum
03 Admurmurationis
04 Contemptrix
05 Evulsio
06 Amurcae
07 Accerba
08 Bona Pace
09 Polli
10 Cornicis

MINUS CLANGOR

czwartek, 6 maja 2010

P.A Company - Voices


Epka bardzo młodego człowieka prosto z Kołobrzegu. Autor powołuje się na ogólnie rozumianą alternatywę, nacisk na post-rock i nawet ambient z okolic Briana Eno. Nagranie tegoż zajęło dwa miesiące - głównie eksperymenty, polegające na łączeniu shoegaze'owych gitar, dosyć mocnej sekcji rytmicznej i budowaniu odpowiedniej atmosfery poprzez typowe dla ambientu tło.


Tracklist:

01 Verspentine Mind
02 Kocia Pogoda
03 Voices
04 Long Road
05 Cult of Thorns
06 Early Morning
07 Ghost Break (bonus)

VOICES

środa, 24 lutego 2010

Unknown Artist - ymmaavstiml


Zaraz ocipieję przez ten materiał, więc wrzucam. W sumie chodzę wokół tego jak kot z pęcherzem. Co mogę o tym powiedzieć? Że wszystko to mea culpa. Okładka mojego pomysłu jest zła, tytuł, który nie jest tytułem i nie jest mojego pomysłu - też zły i wina spada na mnie. (Leje się na mnie jak krew konia w rzeźni.) Wszystko jest złe, a do tego galaktyka jest zbyt różowa i przez to pedalska. Ogólnie typ, który postanowił się skryć za dużo mówiącym Unknown Artist zjebał mnie jak burą sukę i proszę o przebaczenie.

Mam więc propozycję dla wszystkich zboczeńców. Konkurs na okładkę. Machnijcie temu frajerowi jakiś kwadracik z ciekawym rysunkiem, który będzie pasował do jego nieistniejącej koncepcji. Jeśli spodoba się mnie - będzie nagroda pocieszenia. Jeśli jemu - główna nagroda, tj. kolacja z wibrującymi świeczkami. Tyle w temacie.

Poza tym mamy ciekawą fiuturystyczną podróż, zainspirowaną najpewniej FSoL i nie tylko. Osobiście odczuwam druzgocący sentyment do tej muzyki. Wiele lat temu, kiedy jeszcze się nie goliłem na brzuchu i niżej, byłem świadkiem powstawania tych dźwięków. Frustracji i euforii z tym związanych, hektolitrów piwa i wagonów fajek... Jednak zmienia to w bardzo ciekawy sposób perspektywę.


Tracklist:

01
02
03

YMMAAVSTIML

(Szkoda, że nie 03-02-01 albo 5-10-15 lub też 17-09-X7. Poza tym - wszystko w najlepszym porządku.)

poniedziałek, 22 lutego 2010

Chopin



Happy birthday, Frédéric!


poniedziałek, 18 stycznia 2010

SVOSSR - Kata


Dotykamy więc w tym momencie kolejnego polskie wydawnictwa. Autorem zaprezentowanych dźwięków jest niejaki SVOSSR, o którym wiemy tyle, że niewiele wiadomo. Młody, zapracowany człowiek, zasłuchany przeważnie w dość ciężkich brzmieniach, tworzący w zaciszu domowym różnego typu brudne, elektroniczne twory.

Nie wdając się w zbyt głęboką analizę starałbym się przeprowadzić pewną granicę między utworami masywnymi, ciężkimi, walcowatymi a tymi proponującymi nieco więcej przestrzeni, lecz pozostającymi w stanie permanentnego zagrożenia. Nomenklatura wojenna lub walki byłaby chyba w tym przypadku najbardziej trafiona. Kata w końcu jest swego rodzaju pokazem wykonywanym przez ludzi trenujących różne martial arts. Moja ignorancja oprowadziła mnie do połowicznej kompromitacji. Odczytałem tytuł jako ścinkę z wyrazu Katalog, co nie jest tu zupełnie bezpodstawne, gdyż utwory te pochodzą z różnych okresów działalności. Z tego faktu musi wynikać eklektyzm zbioru, ale w żadnej mierze nie jest to zarzutem.

Osobiście najbardziej leżą mi kompozycje przeciążone, brudne, hałaśliwe i w dostojny sposób tępiące słuch. Całości słucha się przyjemnie z nutką świeżości.

Hope you like it, John.


Trakclist:

01 Aegis
02 Berserker
03 Clone Party
04 Faces
05 Full Auto
06 Late Reinforcements
07 Mother
08 Steroid
09 You Have To Love The Demon

KATA

wtorek, 29 grudnia 2009

s110185top - start


Ladies and gentlemen!
Attention, please!

Albo:

Meine Damen und Herren!
Achtung!
(Zdecydowanie bardziej stanowczo.)

Inicjuję właśnie polski rozdział na Soinoise. W sumie to jest tak zwana misja (cel, marzenie, wszystko, co może dotyczyć tych paru słów na dole strony), ale to tego wątku wrócimy jeszcze osobno w przyszłości.


Przed wami s110185top, tj. młody muzyk, jednoosobowy projekt, legniczanin (mieszkaniec miasta Legnica). Prezentowany tu materiał, start, jest demem, być może wypieszczonym początkiem pewnej drogi twórczej. Elektroniczna muzyka, niekiedy dość gęsta, melodyjna, z połamanymi rytmami, z jednej strony klarowna, ale z kolei z drugiej już nie tak oczywista. Te osiem różnorodnych kompozycji można śmiało przyjmować przy jednym podejściu, z uczuciem przyjemnego mrowienia w bliżej nieokreślonej przestrzeni wewnątrzczaszkowej. Odma z pewnością nikomu nie grozi.
Mózg (pozostając przy poruszonej terminologii) kryjący się za tym projektem przyznaje się do następujących inspiracji: Ulver, NIN, Fisz oraz Mindless Self Indulgence. Warto mieć na uwadze, że w przyszłości wśród niektórych z tych kompozycji najprawdopodobniej zawita gitara i czyjś głos. Wyobraźnia niech dzielnie pracuje.

Pozostaje mi polecić. I kazać wspierać młodych twórców. Dobrym słowem, komentarzem, dotacją (z tym proszę na mejla).


Tracklist:

01 spiralsic
02 fmmas
03 noody
04 black currant
05 entontheradio
06 newbegining
07 smoothjazgot
08 justwalking

START